Posts Tagged ‘φιλία’
Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν…[ΣΧΟΛΕΙΟ-ΕΦΗΒΙΑ]
Επταήμερη Ρώμη-Φλωρεντία 2008-Λύκειο Αγίου Στεφάνου
Δυστυχώς όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν! Και κρατάνε λίγο ρε γαμώτο! Πολύ λίγο, μπροστά σε αυτή τη δύσκολη ζωή. Και πιο πολύ σε αυτή ενός μαθητή! Οι πλάκες, τα αστεία, η ξεγνιασιά, η ανέμελη, η αθώα, η ελεύθερη ζωή φθάνει στο τέλος της. Σιγά σιγά η αληθινή ζωή σε καλεί και έφθασε η ώρα να την αντιμετωπίσεις. Εσύ όμως δε θέλεις. Η ξεγνιασιά των εφηβικών χρόνων δε θέλεις να σε αφήσει. Παρά να μείνει αναλοίωτη. Αλλά τσου. Θέλεις δε θέλεις ωριμάζεις. Δε μπορείς να είσαι πλέον παιδί. Πρέπει να μπεις στην περίεργη ζωή των “μεγάλων”. Έτσι τους έλεγα μικρός ή μου έλεγαν. Οι “μεγάλοι” κάνουν αυτό…κάνουν το άλλο… Ή μην το κάνεις αυτό είναι μόνο για “μεγάλους”. Δε μπορείς γιατί δεν είσαι “μεγάλος. Και ‘συ ανυπομονείς να γίνεις “μεγάλος”.Και έυχεσαι να ‘σαι “μεγάλος”. Και περνάνε τα χρόνια και περνάνε… ώσπου στις 14 Φεβρουαρίου θα θεωρούμαι ενήλικας και με τη βούλα του νόμου.
Αν όμως τώρα δε θέλω;; Αν τώρα μετάνιωσα; Αν θέλω να παραμείνω έφηβος; Γϊνεται να ακυρώσω την ευχή που έκανα μικρός;;; Όχι. Θέλω δε θέλω θα θεωρούμαι “μεγάλος” το Φεβρουάριο. Και όλα αυτά ξύπνησαν μέσα μου μετά την επταήμερη καθιερωμένη εκδρομή της Γ’ Τάξης του Λυκείου! Όλοι γι’αυτή τη στιγμή ζουν. Για αυτήν την εκδρομή. Εμείς βέβαια πήγαμε Δεκέμβρη και όχι Απρίλη ως ίθισται αλλά περάσαμε τέλεια!!! Επιλογή μας ήταν και μας δικαίωσε.
Προορισμός η Ιταλία. Πρώτα Φλωρεντία και τις υπόλοιπες μέρες Ρώμη.
Τί να πρωτοθυμηθώ; Τις πλάκες που κάναμε;;; Τα ατελείωτα τραγούδια που λέγαμε στο πούλμαν με τις βραχνιασμένες φωνές επειδή γκαρίζαμε;;; Τις βλακείες στα δωμάτια των ξενοδοχείων;;; Τις χαζομάρες στους δρόμους της Ιταλίας που κάναμε μπαμ ότι είμαστε Έλληνες ή τα ατελείωτα συνθήματα που λέγαμε;;;;;; Μου ‘ρχονται στη μνήμη καθώς διαβάζω ή χαζεύω μάλλον και το μυαλό μου δε φέυγει από την Ιταλία. Μακάρι αυτή η εβδομάδα να μην τέλειωνε ποτέ. Είδαμε αξιοθέατα, θαυμάσαμε μια άλλη χώρα και τη ζήσαμε. Ένιωσα Ιταλός για μια βδομάδα. Μα πάνω από όλα ένιωσα παιδί, ελεύθερος και έτοιμος να κάνω τα πάντα.
Ξέρω ακούγονται σαν σαπουνόπερα όλα αυτά, αλλά μετα΄την επταήμερη τα βλέπεις αλλιώς τα πράγματα. Από τη μια η ιδέα των Πανελλαδικών Εξετάσεων από την άλλη το διάβασμα δε σε αφήνουν να ανασάνεις. Είσαι σε μια απερίγραπτη πίεση όλη την εβδομάδα. Διαβάζεις, κοιμάσαι λίγο, έχεις νέυρα και μέσα σ’όλα έχεις και τους έρωτες (όπως λένε οι καθηγητές). Από τη μια, μία γκόμενα σου γυαλίζει από την άλλη ένας κούκλος (για τα κορίτσια) δε σε αφήνει να συγκεντρωθείς. Τί να πρωτοκάνεις αυτή την περίεργη χρονιά. Αυτές οι καταραμένς οι πανελλήνιες δε σε αφήνουν να ευχαριστηθείς τίποτα.
Έτσι έρχεται η εκδρομή να τα απαλύνει όλα. Για μια βδομάδα νιώθεις πως βρίσκεσαι στον παράδεισο. Μέσα σε όλα ανκάλυψα ότι ο μύθος για τις Ιταλίδες δεν πολύ ισχύει. Οι Ελληνίδες είναι πιο ωραίες παιδιά μη μασάτε. Ευτυχώς που ζω στην Ελλάδα! Χαχαχ! Άσε, που πολλοί Ιταλοί στο club που είχαμε πάει την πέφτανε στις δικές μας. Εκεί να δεις γέλιο!Πάντως για όσους είναι straight θα τους έλεγα να μην πάνε σε αυτό το κλαμπ (Gilda), καθώς οι τραβεστί, οι λεσβίες και οι γκέι ήταν η κυρίως πελατεία. Εμείς και ένα σχολείο της Καισαριανής ήμασταν straight. ΤΟ γέλιο έπεφτε βροχή και η κορύφωση ήρθε όταν μαι τραβεστί χούφτωνε έναν συμμαθητή μου. Αφείστε καλύτερα. Πάντως με μια ανασκόπηση στις Ιταλίδες μόνο οι σερβιτόρες έλεγαν κάτι και συγκεκριμένα σε ένα μπαρ μαι ξανθιά. Σαν Ολλανδέζα ήταν αλλά φυσικά δε μας πειράζει και πολύ αυτό. Λίγο χαζή γιατί είχαμε ένα θέμα με την παραγγελία αλλά τί να την κάνεις την εξυπνάδα όταν έχεις μια όμορφη ξανθιά μπροστά σου;;;;
Φυσικά βγάλαμε και την Ιταλία από την οικονομική κρίση. Μόνο να βλέπατε τις τσάντες με τα ψώνια που είχαν οι κοπέλες από το σχολείο μας. Την αδιεάσαμε την Ιταλία . Δεν έμεινε τίποτα. Από μαγαζια΄θα μου μείνει το κατάστημα της Ferrarri.Άσχετο.
Η ουσιαστική διασκέδαση ήταν μεταξύ μας όταν κατεβήκαμε στο σαλόνι του ξενοδοχείου και μέιναμε άυπνοι όλο το βράδυ τραγουδώντας με τους δυο μπουζουκοπαίκτες του σχολείου και λέγοντας ό,τι τραγούδι μας κατέβει, μια μεγάλη παρέα γύρω γύρω από τους καναπέδες. Ωραία ατμόσφαιρα, όλοι με πυτζάμες να χορεύουμε ή να τραγουδάμε.Οι καθηγήτριες να λαγοκοιμούνται αλλά όλοι μές το κέφι. Επίσης δεν ξεχνώ που παίζαμε “Μια νύχτα στο Παλέρμο”. Εϊχε καθιερωθεί ως το παιχνίδι του σχολείου.Εγώ φυσικά δεν ήθελα και πολύ για να αποκαλυφθώ. Όλο κουνιόμουν και κοκκίνιζα και πάντα αποκαλυπτόμουν. Και ξημέρωσε λέγοντας μαλακίες για να περάσει η ώρα.Ασφαλώς στο πούλμαν την ημέρα κοιμόμασταν σαν βόδια αλλά είχε φάση.
Ωραία ήταν φυσικά στο πούλμαν που το κάναμε ντίσκο από μόνοι μας. Μέσα σε αυτό συπμλήρωνε και ο συνοδός από το πρακτορείο. Καλός τρελός και αυτός και πολύ κεφάτος. Με τα ανέκδοτα που έλεγε είχαμε ένα προβληματάκι αλλά όλα Οκ. Στο επάγγελμα Θεολόγος, μοντέλο, σκηνοθέτης, ξεναγός..διαλέγετε και παίρνετε. Πως συνδυάζονται δεν ξέρω, αλλά μπράβο του…
Ο καιρός λίγο μας τα χάλαγε, με την ατελείωτη βροχή. Με το που πατήσαμε εμείς το πόδι μας στην Ιταλία έριξε καρεκλοπόδαρα. Αλλά αυτό δε μας εμπόδισε σε τίποτα. Σαν παπιά γινόμασταν αλλά και αυτό είχε το χαβαλέ του! Ειδικά εγώ με μια ξεκαρβαλωμένη ομπρέλα την οποία αρνιόμουν να αντικαταστήσω και τραυμάτιζα όλους όσους είχαν την “τύχη” να βρ΄σικονται δίπλα μου.
Στην καμπίνα του πλοίου τώρα εκεί και αν είχε φάση. Έβλεπες τις συνήθειες των άλλων όταν κοιμόντουσαν. Παναγιώτη, Κωνσταντινε και Παναγιώτη συγγνώμη για το ροχαλητόό.…Πραγματικά τους λυπάμε και αμφιβάλλω αν έκλεισαν μάτι, αλλά τί να κάνουμε. Και αυτοί δεν πήγαιναν πίσω. Ο από πάνω μου όλο κουνιόταν, γκαπ γκουπ κοπάναγε, έβγαζε τα σεντόνια, μου ΄ρθε το μαξιλάρι και τα σεντόννια του πάνω μου δυο τρεις φορές. Βρισίδι και χριστοπαναγίες ο ένας στον άλλον αλλά το πρωί όλα ΟΚ=(Όλα καλά).
Όλα αυτά τριγυρίζουν στο μυαλό μου!!!!!!! Αυτές τις μέρες. Αυτά που δεν πρόκειται να ξεχάσω ΠΟΤΕ! Αναμνήσεις από την εκδρομή και τους συμμαθητές μου!!!!!! Δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο από αυτό. Και μετά σου λέει συγκεντρώσου ή μεγάλωσε. Αμ δε. Όχι, θέλω να παραμείνω έφηβος. Θέλω να πάω άλλες 4500000 επταήμερες, θέλω να κάνω χαζομάρες με τους φίλους μου. Θέλω να μείνω στο σχολείο και στις ωραίες του στιγμές. Πραγματικά κάντε να μην έρθει ο Φεβρουάριος. Γϊνομαι ενήλικας και η εφηβάι θα φύγει. Και πολύ φοβάμαι και όλ αυτά που σας είπα!Χαρείτε τη ζωή σε κάθε σας στιγμή σε κάθε σας στιγμή!!!!!! Άγιε μου βασίλη (Σδράλη)…όσοι είναι στο σχολείο ξέρουν, κάνε να μείνω έφηβος, ήμουν καλό παιδί φέτος……
Μπορεί όλα τα ωραία κάποτε να τελειώνουν αλλά ποτέ δεν πεθαίνουν!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Επταήμερη Ρώμη-Φλωρεντία 2008 – Γενικό Λύκειο Αγίου Στεφάνου. Rome 4ever !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Φιλία…”Κάτι πολύτιμο”
Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί. Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:- «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.» «Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους.»
»να το λες με σοβαρότητα.
Όταν λες «συγνώμη» κοίτα το άλλο άτομο στα μάτια.
Μην περιγελάς τους άλλους για τα όνειρά τους.
Μπορεί να βγεις πληγωμένος, αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να ζήσεις την ΖΩΗ.
Μην κρίνεις τους άλλους από αυτούς που τους περιτριγυρίζουν.
Μίλα αργά, αλλά σκέψου γρήγορα.
Αν κάποιος σου κάνει μια ερώτηση στην οποία δεν θέλεις να απαντήσεις, χαμογέλα και ρώτα τον : «Γιατί θέλεις να μάθεις;» .
Να θυμάσαι ότι η πιο μεγάλη αγάπη και οι πιο μεγάλες επιτυχίες απαιτούν μεγάλα ρίσκα.
Σεβασμός για τους υπόλοιπους
Σοβαρότητα στις πράξεις σου
Μην επιτρέψεις μια μικρή παρεξήγηση να χαλάσει μια μεγάλη φιλία.
Χαμογέλα όταν σηκώνεις το τηλέφωνο, έτσι ώστε το άτομο που τηλεφωνεί να το αισθανθεί από τον τόνο της φωνής σου.
Να δίνεις σημασία στις λεπτομέρειες.
Να θυμάσαι ότι το να μην αποκτάς πάντα αυτό που θέλεις, είναι μερικές φορές τυχερό.
Πιστεύω αυτό είναι ένα από τα ωραιότερα κείμενα που έχω διαβάσει. Στην καθημερινότητά μας δε συμπεριφερόμαστε σωστά ή δεν ξέρουμς πόσο βλάπτουμε τους άλλους. Η φιλία και όλες οι άλλες αξίες πουαναφέρθηκαν είναι το σημαντικότερο πράγμα. Γι’αυτό μήπως ήρθε η ώρα “ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ;”
Εάν κάποιος διαφωνεί με αυτό θα ήθελα πολύ να ακούσω τις απόψεις του. Εάν πάλι συμφωνεί θα ήθελα πάλι να ακούσω τις απόψεις του. ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ ΛΕΤΕ;
