ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Πώς φαντάζομαι το ιδανικό σχολίο;;;Μμμμ.

Το ιδανικό σχολείο πάντα θα είναι ιδανικό γιατί πάντα θα ονειρευόμαστε και θα σκεφτόμαστε πως μπορούμε να το κάνουμε καλύτερο, γιατί πολύ απλά είμαστε άνθρωποι και νους μας τρέχει σαν δαίμονας για οτιδήποτε. Θα γράψω όμως πως θέλω το ελληνικό δημόσιο σχολείο ή πώς θα μπορούσαμε να το καλυτερέψουμε.
Πρότυπο σχολείο φυσικά είναι της Σουηδίας η οποία διαθέτει το 9% του προϋπολογισμού της για την Παιδεία εδώ που στις άλλες χώρες είναι 5% και στην ΕΛλάδα 3%(ΑΙΣΧΟΣ). Φανταστείτε. Και μετά έρχονται Φιλανδία και Δανία.¨αριστο εκαπιαδευτικό σύστημα.
Μπορεί να είμαστε για κλάματα αλλά ευτυχώς και στο δημοτικό και στο γυμνάσιο κάναμε ανταλλαγές μαθητών με σχολεία της ΕΕ. (Πρόγραμμα e-twining, comenius klp). Χάρη στη προθυμία κάποιων καθηγητών που κάθονταν έως τις 17.00 στο σχολείο για να διακανονίσουν τα πάντα και να μας τα έχουν όλα έτοιμα!!!
Όταν ήρθαν οι Δανοί μαθητές στο σχολείο μας, έπεσαν από τα σύννεφα. Και αυτό οι Έλληνες μαθητές το καταλάβανε όταν οι Δανοί μας έφεραν υλικό για το πως είναι η καθημερινότητά τους στο σχολείο. Ένα θα σας πω. Εϊμαστε πίσωωωωωω 100000 χρόνια. Η μέρα με τη νύχτα. Άσπρο με μαύρο. Δηλαδή τα μισά από όσα τους προσφέρονται να είχαμε.Θα μασταν ευτυχισμένοι. Το σχολείο ήταν τεράστιο, πανέμοροφο, με χώρους γυμναστήριο, κολυμβητήριο, βιβλιοθήκη, αίθουσα μουσικής, αίθουσα καλλιτεχνικών, εργαστήριο φυσικής, εργαστήριο χημείας,τραπεζαρία και το σημαντικότερο. Όσο εύκολο είναι να βρεις ένα στυλό στο σχολείο μας, τόσο εύκολο είναι να βρεις υπολογιστή στο διάδρομο, στους κοινόχρηστους χώρους, στην αυλή στη Δανία.Παντού. Για οτιδήποτε. Υπολογιστές παντού. (όχι για παιχνίδι, αλλά για ουσιαστική γνώση, για εργασίες, για πληροφόρηση). Φυσικά και το μάθημα δε γίνετια με τετράδια αλλά με υπολογιστές.Ουσιαστικά ο παράδεισος. (και δεν ήταν χαζομάρες όλα αυτά για να μας εντυπωσιάσουν καθώς και οι Έλληνες καθηγητές, παραδέχονταν πως έτσι έχουν τα πράγματα εκεί ήταν είχαν πάει).
Να διευκρινήσω έρευνα πρόσφατη. Οι πιο ευτυχισμένοι μαθητές σύμφωνα με ερευνα της ΕΕ είναι οι Δανοί και οι πιο δυστυχισμένοι….Δυστυχώς καταλάβατε σωστά.Εμείς.

Όλα αυτά τα είπα για να δείτε τί γίνεται εκεί έξω και εμείς εδώ ασχολούμαστε με τα αλλαντικά της πίτσας, την κατάληψη για να χάσουμε μάθημα, την εύρεση “καλού” φροντιστηρίου και ένα σωρό μαλακίες που όταν είδαμε το βίντεο των Δανών όλοι μας αισθανθήκαμε ξεφτίλες. Ξεφτίλες με περικεφαλαία. Και ξέρετε γιατί;;;
Γιατί πολύ απλά ασχολούμαστε με μαλακίες, αντί να διεκδικήσουμε αυτό που δικαιούμαστε. Μόρφωση. Αντί να να κατακτήσουμε το μέλλον μας, κοιτάμε την πίτσα και την τυρόπιτα. Αντί να γίνουμε καλύτεροι, γινόμαστε καφροι. Αντί να αναδείξουμε την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας, ασχολούμαστε με άλλες βλακείες. Αντί να διεκδικήσουμε ένα σχολείο όπως το θέλουμε, γινόμαστε παθητικοί και ασχολούμαστε με το πως θα δείξουμε μαγιά. Μπορεί να σας φάνηκα υπερβολικός, αλλά αν βλέπατε τί κάνουν εκεί και τι κάνουμε εμείς εδώ, είμαστε για τα σκουπίδια. Και το χειρότερο ξέρετε ποιό είναι;;; Ότι δεν έχουμε ιδέα, τι κάνουν εκεί. Τις προάλλες ένας μαθητής στο σχολείο, του φάνηκε παράξενο γιατί στην Ευρώπη δεν έχουν φορντιστήρια. Δηλαδή αν έχετε το Θεό σας.Επειδή στην Ελλάδα είναι όλα σκατά νόμιζε πως κι εκεί έτσι είναι. Δηλαδή δεν ξέρουμε να διεκδικούμε κάτι καλύτερο και δε βλέπουμε πέρα από το ζαμππον της πίτσας. Με ενοχλέι αφάτναστα. Με ενοχλεί που δεν έχουμε φαντασία και αφού βαριόμαστε στο σχολείο δεν κάνουμε τίποτα γι’αυτό. Με ενοχλεί που είμαστε όλοι κλειστοί στο καβούκι αμς και δε βλέπουμε τί γίνεται στα άλλα σχολεία. Και όταν παρακολουθούμε την καθημερινότητα ενός Δανέζικου σχολείου, μένουμε με ανοιχτό το στόμα σαν χάνοι, λες και βλέπουμε τη δευτέρα παρουσία και το φανταζόμαστε ως κα΄τι το αδιανόητο ως έναν παράδεισο. Ενώ την ίδια στιγμή αυτό για τους Δανούς είναι το αυτονόητο. Μια καθημερινότητα στο σχολείο και τίποτα άλλο. Με άλλα λόγια αντί να κάνουμε αυτονόητη μια ιδανική εκπαίδευση, είμαστε παθητικοί δέκτες, χάπατα και μένουμε στο κλουβί μας, χωρίς να ξέρουμε πως να φτιάξουμε την παιδεία.
Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνεστε τι λέω. Μας νοιάζει πώς θα την κάνουεμ από το σχολείο την ίδια στιγμή που είναι στο χέρι μας να το αλάξουμε. Αυτό είναι το ιδανικό σχολείο για εμένα. Ένα σχολείο που οι μαθητές θα ενδιαφέρονται για το σχολείο και το πως θα διεκδικήσουμε αυτό που μας ανήκει. Τη γνώση.
Δε λέω να έχουμε γυμναστήρια, εργαστήρια κλπ. Αλλά το στοιχειώδες. Καθηγητές να δουλεύουν και να αξιολογούνται.Ωράριο κανονικό με μαθήματα που θα τραβάνε το ενδιαφέρον του μαθητή.Εξετάσεις που θα αναδεικνύουν το ταλέντο του μαθητή και δε θα το σφάζουν. Μαθητές που θα είναι οι πρωτοπόροι των εξελίξεων.Καθηγητές-μαθητές θα είναι συνεργάτες και θα αλληλοσυνεργάζονται.Ένα σχολείο ανθρωπιστικό και όχι τεχνοκρατικό. Που θα δίνει στο μαθητή τα εφόδια να σταθεί στην κοινωνία και να γίνει αυτό που θέλει.Το σχολείο είναι ο καθρέφτης της αυριανής κοινωνίας.
Με άλλα λόγια δε θέλω να έρχονται οι Δανοί στο σχολείο μου και να πέφτουν από τα σύννεφα και να σχολιάζουν με λέξεις που δε θέλω να μεταφράσω. Και να μη μένουμε σαν χάνοι όταν δούμε κάτι καλό, την ίδια στιγμή που στο χέρι μας είναι να το αλλάξουμε.

Ξέρω ότι ακούστηκα πολύ οραματιστής ή ονειροπαρμένος. Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα του σημερινού ελληνικού σχολείου. Ό,τι κάθε όνειρο ή όραμα το γκρεμίζει και κάνει τους μαθητές του να μην ονειρέυονται και να βρίσκουν γελοίο κάθε όνειρο για αλλαγή.Όταν ακούνε έναν να μιλά για το πώς θα αλλάξει το σχολείο να τον “αποκαλούν μαλάκα”. Αυτή είναι η παιδεία μας.Αυτό με ενοχλεί. ΚΑι το ιδανικό σχολείο είναι φυσικά αυτό που δίνει όνειρα στα παιδιά του!!! Κάτι που εμείς δεν το αντιλαμβανόμαστε γι’αυτό και πολλοί όταν διαβάσετε αυτό θα λέτε ότι ήρθα από άλλο πλανήτη……
Με άλλα λόγια ένα σχολείο που δίνει τα στοιχειώδη και κάνει τους μαθητές του να ονειρεύονται και όχι να τους κάνει μίζερους και με μυαλό που το μόνο που ξέρει είναι να διεκδικεί το ζαμπόν της πίτσας….

 

Παιδεία με ή χωρίς Μαριέττα? Ποιός είχε δίκιο?

Επειδή εστιάζω συνήθως στα θέματα Παίδείας, μετά την ανάρωση της Κυρίας Γιαννάκου ήθελα να θέσω το ερώτημα: “Έκανε σπουδαίο έργο η ΄τέως υπουργός Παιδείας. Το νομοσχέδιο που προωθούσε θα άλλαζε τα πράγματα ή όχι;” Πραγματικά με αυτό το θέμα έχω μπερεδευτεί και ο ίδιος Οι απόψεις διίστανται. Οι μεν λένε πως δικαίως πήγε να αλλάξει τα πράγματα. Γιατί πραγματικά θα άλλαζε τη δομή του πανεπιστημίου και θα το οργάνωνε καλύτερα. Οι δε λένε πως πήγε να καταστρέψει τα πανεπιστήμια και να τα υποβαθμίσει με τις ενέργειές της. Προσωπικά δεν ξέρω ακριβώς την αλήθεια. Αλλά επειδή είμαι μαθητής και σε ένα χρόνο θα δώσω εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, έχω ακούσει “πολλά” για το πανεπιστήμιο. Αυτοί που ήταν με το πλευρό της ΓΙαννάκου λένε πως πήγε να τα βάλει με τεράστια συμφέροντα και πως θα ΠΕΤΑΓΕ ΕΞΩ με αυτόν τον νόμο αυτούς που “ΧΑΛΑΝΕ” το πανεπιστήμιο. Όπως με τα κόμματα ΔΑΠ, ΠΑΣΚ κλπ. με το να ψηφίζουν όλοι για τον πρύτανη και όχι οι κομματικές οργανώσεις. Πράγμα άκρως θετικό καθώς κατά τη γνώμη μου τα κόμματα ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΑ σε χώρο μόρφωσης και παροχής γνώσεων. ΤΟ μόνο που κάνουν είναι να διαιωνίζουν τη διαφθορά και την εξυπηρέτηση συμφερόντων με τους αρχηγούς αυτών των κομμάτων. Επίσης προωθούσε και την αξιλόγηση η κυρία ΓΙαννάκου. ΔΗλαδή θα αξιολογούταν το έργο του κάθε πανεπιστημίου, ώστε να αναδεικνύονται οι ικανοί και να πετάγονται έξω οι άχρηστοι και οι κατασπαλητές των χρηματοδοτήσεων. Έτσι οι σχολές θα θέλανε να γίνουν καλύτερτες και να υπάρχει ένα ωραίο επίπεδο γνώσεων, μα πολύ περισσότερο θα ξέρανε οι υποψήφιοι σ εποια σχολή να δηλώσουν. Ένα΄άλλο θετικό κατά τη γνώμη μου στοιχείο είναι η ρύθμιση για τους αιώνιους φοιτητές. Δε γίνεται σε ένα αμφιθέατρο να υπάρχουν 300 φοιτητές. ΕΛΕΟΣ. Σε καμιά χώρα δε γίνεται αυτό. Άμα ο άλλος κάνει 10 χρόνια για να περάσει ένα μάθημα δε φταίει το πανεπιστήμιο αλλά το κλούβιο του το κεφάλι που δε διαβάζει.

Βέβαια υπάρχει και η αρνητική πλευρά όπως αυτή των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Εδώ ομολογώ πως είναι λίγο περίεργο το πράγμα. Αλλά σε όλη την Ευρώπη λειτουργούν ιδιωτικά πανεπιστήμια. Είμαστε οι μόνοι που λέμε όχι. Τώρα καλώς ή κακώς θα δείξει. Πάντως θα μας αναγκάσει η Ε.Ε. να δημιουργήσουμε ιδιωτικά άρα…δεν το γλυτώνουμε. Συνεπώς επικεντρωνόμαστε στην αναβάθμιση των πανεπιστημίων, ώστε να είναι ισάξια με τα ιδιωτικά. Και όχι να λέμε ΟΧΙ στα ιδιωτικά αφού θα ανοίξουν θέλουμε δ εθέλουμε λόγω Ε.Ε.

Επειδή σας κούρασα νομίζω, αυτό που θέλω να πω, είναι ότι η Κυρία ΓΙαννάκου σαφώς  και θα άλλαζε την παιδεία και ίσως προς το καλύτερο. Και πως δεν ήθελε σκοπιμότητες κτλ αλλά να αλλάξει καθεστόντα τα οποία είναι ανάρμοστα σε χώρο εκπαίδευσης. Και θα σας εξηγήσω γιατί. Αν με το καλό περάσω σ ε κάποια σχολή θα συμβούν τα εξής: 1) Θα είμαι με άλλους 299 συμφοιτητές σε ένα αμφιθέατρο. 2) Θα με πιάνουν όλα τα κόμματα ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ότι άλλα είναι εκεί μέσα και θα περιμένουν τους πρωτοετείς να φηφίζουν ώστε να αλονίζουν αυτοί, γιατί κακά τα ψέματα τα κόμματα έχουν διαλύει στην κυριολεξία τα πανεπιστήμια (ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟ). 3) Θα είμαι με 25χρονους ή και παραπάνω που δε θα ‘χουν περάσει το μάθημα. 4) Θα είμαι με καθηγητές που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και θα κοιμάμαι (ΔΕΙΤΕ ΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ. Όλα άδεια γιατί δεν πατάνε οι φοιτητές με τέτοια διδασκαλία που κάνουν. Ενώ αν υπήρχε η αξιολόγηση θα είχαν πάρει πόδι.

Για πείτε λοιπόν διαφωνείτε με το νομοσχέδιο που προωθούσε η Γιαννάκου, ε; Άμα πάω λοιπόν εγώ στο πανεπιστήμιο και αντικρύσω όλα αυτά που σας ανέφερα το 1) 2) 3) 4) πράγματα που είπα θα είναι καλύτερα???? Δηλαδή η αξιολόγηση, και ο περιορισμός της δύναμης των κομμάτων είναι κακά?

Μια ζωή είμαστε μίζεροι. Μας ενοχλεί τάχα το ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Κοιτάχτε τη γίνεται στο δημόσιο λέω εγώ. Χέστηκα τί κάνουν με τα ιδιωτικά. Μπορείτε να φωνάξετε και να βγείτε στους δρόμους γι’αυτά που γίνονται ΤΩΡΑ στο δημόσιο πανεπιστήμιο; Μπορείτε να φωνάξετε γι ατην αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου; Μπορείτε να αλλάξετε την κατάσταση που επικρατεί με τα κόμματα, τους αιώνιους φοιτητές, τους καθηγητές που δε δουλεύουν, τους 5000 φοιτητές που υπάρχουν σε μια αίθουσα; Αυτά μας καίουν. ΌΧΙ για το ιδιωτικό που ΘΑ έρθει. Άμα οργανώσεις το δημόσιο, το ιδιωτικό δεν έχει ελπίδες. Αλλά σιγά μη βγένατε φωνάξετε. Αφού βολεύει έτσι.Σωστά; Τώρα που δεν πέρασε ο νόμος δηλαδή είναι καλύτερα;;; Εν τέλει εγώ συμφωνούσα μ’αυτό τον νόμο. ΑΛλά ως συνήθως κάτι μας φταίει. Δεν ξέρω αν η Γιαννάκου είναι καλή πολιτικός ή όχι. ΑΛλά θα άλλα ζε αυτά που προανέφερα. Δεν την υπερασπίζομαι. Απλώς θέλω να σπουδάσω σε ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ και όχι σε μπου____ο που το αποκαλούν όλοι οι φοιτητές. ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;;;;; ΕΧΩ ΑΔΙΚΟ;;;;;;

 

Φιλία…”Κάτι πολύτιμο”

(Διάβασα αυτό το ωραίο κείμενο και είπα να το μοιραστώ μαζί σας, που νομίζω όλοι πρέπει να διαβάσουν γιa να ανασυντάξουν τις”σχέσεις” τους…)     Απλά διάβασε και σκέψου 

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει  37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί. Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:- «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.» «Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους.»

Δείξε στους φίλους σου πόσο τους νοιάζεσαι. Για να τελειώσουμε: «Μία από τις χαρές τις φιλίας είναι να ξέρεις ποιόν να εμπιστευτείς»(Alejandro Manzoni). 

Κάτι ακόμη για να συλλογιστείς..Αν λάβεις αυτό το μήνυμα είναι από κάποιον που σου εύχεται ευτυχία και χαρά, και καθώς και εσύ έχεις δίπλα σου αγαπημένα πρόσωπα στείλτο και εσύ.Αν είσαι πολύ απασχολημένος και δεν έχεις λίγα λεπτά για να στείλεις αυτό το μήνυμα σε άλλους και πεις ότι θα το στείλεις κάποια από αυτές τις μέρες, αυτό μπορεί να είναι πολύ μακριά.Ίσως δε το κάνεις ποτέ… Διαβασε και αυτο, περιεχει καλα μηνυματα, τα οποια εχουν αξια μονο αν τα εφαρμοζεις φυσικα..Δώσε στον κόσμο περισσότερα από ότι περιμένει και κάντο με χαρά.

Όταν λες «σε αγαπώ

 

»να το λες με σοβαρότητα.

Όταν λες «συγνώμη» κοίτα το άλλο άτομο στα μάτια.

 

 

 

Μην περιγελάς τους άλλους για τα όνειρά τους.

Μπορεί να βγεις πληγωμένος, αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να ζήσεις την ΖΩΗ.

Μην κρίνεις τους άλλους από αυτούς που τους περιτριγυρίζουν.

Μίλα αργά, αλλά σκέψου γρήγορα.

Αν κάποιος σου κάνει μια ερώτηση στην οποία δεν θέλεις να απαντήσεις, χαμογέλα και ρώτα τον : «Γιατί θέλεις να μάθεις;» .

Να θυμάσαι ότι η πιο μεγάλη αγάπη και οι πιο μεγάλες επιτυχίες απαιτούν μεγάλα ρίσκα.

Όταν χάνεις να μαθαίνεις το μάθημά σου.Να θυμάσαι το τρία Σ:Σεβασμός για τον εαυτό σου

Σεβασμός για τους υπόλοιπους

Σοβαρότητα στις πράξεις σου

Μην επιτρέψεις μια μικρή παρεξήγηση να χαλάσει μια μεγάλη φιλία.

Χαμογέλα όταν σηκώνεις το τηλέφωνο, έτσι ώστε το άτομο που τηλεφωνεί να το αισθανθεί από τον τόνο της φωνής σου.

Να δίνεις σημασία στις λεπτομέρειες.

Να θυμάσαι ότι το να μην αποκτάς πάντα αυτό που θέλεις, είναι μερικές φορές τυχερό.

 

Πιστεύω αυτό είναι ένα από τα ωραιότερα κείμενα που έχω διαβάσει. Στην καθημερινότητά μας δε συμπεριφερόμαστε σωστά ή δεν ξέρουμς πόσο βλάπτουμε τους άλλους. Η φιλία και όλες οι άλλες αξίες πουαναφέρθηκαν είναι το σημαντικότερο πράγμα. Γι’αυτό μήπως ήρθε η ώρα “ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ;”

Εάν κάποιος διαφωνεί με αυτό θα ήθελα πολύ να ακούσω τις απόψεις του. Εάν πάλι συμφωνεί θα ήθελα πάλι να ακούσω τις απόψεις του. ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ ΛΕΤΕ;

 

 

 

Η καλή μας η Κυρα-Παιδεία…

Προφανώς αυτό το θέμα θα έχετε βαρεθεί να το σχολιάζετε. ΄Εχει σχολιαστεί, και ξανασχολιαστεί και ξαναχολιαστέι χιλιάδες φορές, έχει αναλυθεί άλλες ένα εκατομμύρια φορές, έχει πει πώς θα αλλάξει, έχει κατηγορηθεί ,έχει κριθεί ως ανίκανη, της λένε πώς εξοντώνει τα παιδιά μας, τη βρύζουν, κάνουν διαδηλώσεις στους δρόμους ζητώντας της να φύγει, την έχουν αλλάξει ένα δισεκατομμύριο φορές χωρίς να τη ρωτήσουν, της έχουν “ψάλλει” τα χίλια δυο εν ολίγοις. Αλήθεια πια έιναι αυτή η Κυρία Παιδεία; Γιατί της μιλούν έτσι; Γιατί κοντεύουν να τη σκοτώσουν; Ποιός την κατευθύνει και ποιός τη δέχεται; Στέκει στα μυαλά της; Είναι τόσο δυνατή που αν δεν της δώσεις καλή κατεύθυνση μπορεί να παρασύρει και να επηρεάσει αρνητικά τους ανθρώπους; Γιατί δεν τη κλείνουν σε τρελοκομείο άμα είανι τόσο τρελή ή στη φυλακή άμα δολοφονεί; Γιατί βρε παιδί μου; Στραβοξύπνησε ένα πρωί και είπε θα κάνω δυστυχισμένα τα παιδια; Εξοντώνει τους πάντες και δεν αφήνει κανέναν στο πέρασμά της; Γιατί; Το αφεντικό της δεν την πληρώνει καλα; Της δίνει ψίχουλα μήπως; ΙΚΑ της πληρώνει, τουλάχιστον; Ή γι’αυτό το λόγο μας τιμωρεί και καταστρέφει όλα τα Ελληνόπουλα; Μάλλον οι γονείς της δε θα την πρόσεχαν και δε θα την άλλαζαν συχνά. Γιατί παρ’όλα τα χρονιάκια της, ίδια και απράλλαχτη είναι. Διατηρείται καλά. Και όλο λένε οι γιατροί πως θα την αλλάξουν με τα φάρμακα που ΘΑ της δώσουν, αλλά μπα. Μάπα είναι. Κι εμείς; Εμέις τι κάνουμε; Θα αφήσουμε μια χαζοπαρμένη τρελή να εξοντώνει και να “βιάζει” τους γύρω της; Θα αφήσουμε να αλλιώσει τα ΠΑΝΤΑ; Να καθοδηγεί όλη τη χώρα στα “δικά” της θέλω; τςςςςςς. Βλάκες είμαστε; Βλάκες είμαστε. Μας δίνει κουτόχορτο και εμέις το μασάμε κανονικότατα. Και για επιδόρπιο μας δίνει μια σφαλιάρα, μπας και συνέλθουμε, αλλά τίποτα. Εμείς είμαστε τόσο αναίσθητοι που θα μας καβαλήσει και δε θα το πάρουμε χαμπάρι. ΓΙΑΤΙ;;;; ΓΙΑΤΙ;;;;;; Δεν το ανέχομαι. Πάω κάθε μέρα στο σπίτι της και έχει μια οικογένεια…Άστα…Οι μισή οικογένεια για να μην πω η περισσότερη, κάθεται και δε δουλεύει σωστά. Κοιμάσαι όλη την ώρα. Καλά το δε αφεντικό της είπαμε. Δεν ενδιαφέρεται. Της αλλάζει το σπίτι ή το σύστημα με το οποίο λειτουργεί, τάχα μου, αλλά τίποτα. Και οι προηγούμενοι γονείς της και αφεντικά της τα ίδια. Λέγανε κάτι αλλά τίποτα δεν κάνανε. Αυτή η Κυρία Παιδεία, έχει και παιδιά. Αλλά και αυτά τα κακομεταχειρίζεται. Και αυτά κάθονται ανίκανα. Λες και τους έχει ναρκώσει. Θα υπάρξει ποτέ κάποιος άραγε που θα τη μεταπείσει να αλλάξει συμπεριφορά; Ε;;;; Εμείς γιατί καθόμαστε; Εγώ αρνούμαι να συμμετάσχω σε αυτό. Άμα εσείς θέλετε να σας “βιάζει” κάθε μέρα δικό σας πρόβλημα. Εγώ δε θέλω. Και θα κάνω το κάθετι για να αλλάξει. Λυπάμαι. Λυπάμαι πραγματικά. Εσείς τι λέτε; Η κυρία Παιδεία πώς σας φαίνεται; Καλή, κακή; Για πείτε…γιατί μπορεί εγώ να την έχω πάρει με στραβό μάτι και να μην το ξέρω…Αχ!

 

Το σχολείο…οι διακοπες και…οι “ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ”

Ξέρω θα απορείτε με τον τίτλο… μα για έναν μαθητή και δε Λυκείου…θα μοιάζει απολύτως φυσιολογικό….Όλοι χαίρονται με την έλευση του μήνα Δεκεμβρίου και ειδικά όταν έρχεται η περίοδος των γιορτών…Χαρά, ξεκούραση, τεμπελια, βόλτες, ψώνια, κλπ… αλλά για έναν μαθητή Λυκείου….ααααα…απαγορεύονται αυτά….ήήήήή ξεκούραση ήήήή καθισιό ήήήήή ντροπή… μόνο διάβασμα διάβασμα διάβασμα….αυτή η μαγική λεξούλα που σπάει τα νεύρα ενός μαθητή για 12 συνεχόμενα χρόνια…που μόνο και στο άκουσμά της….παθαίνει πανικό, άγχος, και ό,τι άλλο φανταστείτε….και μέσα σ’όλα… να υπάρχουν και ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ… αυτοί οι τόσο γοητευτικοί και λατρευτοί άνθρωποι…που επιβλέπουν αν “¨κυκλοφόρησε” κανένα σχολικό βιβλίο στα χέρια σου… δηλαδή οι γονείς… απαξ και περάσει η 25η Δεκεμβρίου…. αρχίζουν οι έλεγχοι… ούτε τροχονόμοι νά ‘ταν. Διάβασες; Άνοιξες κανένα βιβλίο; Ξεσκονίστηκε λίγο; και αν Κατα τύχη…λέω κατά τύχη μην τρομάξετε, κατα λάθος, τύχει και το ανοίξει ο μαθητής το βιβλίο (λίγο οι γιορτές λίγο ο έλεγχος ποτέ δεν ξέρεις μέχρι και το σκύλο σου μπορεί να δεις να διαβάζει)και διαβάσει…μμμμ Δε σε πιστεύουνε μετά. Οι ελεγκτές έχουν αμφιβολίες. “Ναι, καλά…σιγά μην τ’άνοιξες”… και αν δεν το ανοίξεις “αμάν…δεν ντρέπεσαι…έστω για τα μάτια του κόσμου, έστω κατά λάθος…ούτε γι’αυτό δεν το άνοιξες”.. Με άλλα λόγια… ΕΝΟΧΟΣ θες δε θες… και αν φέρεις αντιρρήσεις; ΕΞΟΡΙΑ = Δε σου κάνω καμία χάρη….δε σου αγοράζω τίποτα… θα μειωθούν οι βόλτες…μουρμόύρα, γκρίνια…. τα γνωστά…  Και έρχεται μετά η κάθε κουτσή Μαρία (Μην παρεξηγηθείτε οι Μαρίες, αν είστε και κουτσές τι να πω..”χαρά στην τύχη ή μάλλον στη γκαντεμιά σας”) συγγενείς, γονείς, γιαγιάδες, θείοι, γείτονες, καθηγητές, αδέρφια,  γνωστοί, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, και να σου λένε ΔΙΑΒΑΣΕΕΕΕΕΕΕΕ…. και μετά να αναφέρουν την άλλη κλασσικότατη λέξη… επανάληψη άλλη μια τρομερή λεξούλα που ξεκάνει τους μαθητές στα 50 μέτρα μακριά… Και οι Ελεγκτές Κυκλοφορίας Σχολικών Βιβλίων (οι γονείς) να αρχίζουν… ααα πάει δε θα σε καμαρώσω στο Πανεπιστήμιο, πάει θα πεινάσεις, τούβλο θα μείνεις, ααααχ..με μια μούρη μέχρι το πάτωμα… αντιρρήσεις; ποιές αντιρρήσεις; ας τολμήσεις να τους πεις κάτι…και μετά αρχίζει η κατασκοπία ξανά και να επιβλέπουν αν κανέναν βιβλίο σχολικό “κυκλοφόρησε” στα χέρια σου…ΑΡΑ: Χρυσός κανόνας: “ΑΝ είσαι μαθητής Λυκείου, θα κρατάς ΠΑΝΤΑ ένα σχολικό βιβλίο, ειδικά στις γιορτές, γλυτώνεις ΠΟΛΛΑ”  Και μετά την 8η Ιανουαρίου, του επόμενου έτους στο σχολείο…να σου λένε “Πώς πέρασες στις γιορτές;”  κακά στραβά ξινά και ανάποδα… αντ ‘ αυτού “Τέλεια…συγκλονιστικά” Και τόλμα να πεις το αντίθετο μετά…για τόλμα… Πάντα θα υπάρυουν ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ για να αποτελειώνουν όποιο μαθητή βλέπουν στα πόδια τους….