Φίλοι – Φιλία – Παρέα…Όπως και να το πεις η λέξη αυτή είναι τόσο πολύτιμη που θα έλεγε κανείς ότι μπορεί να είναι πιο πάνω από την οικογένεια και την υγεία μας! Η αλήθεια είναι ότι δε συνηθίζω να λέω “Πάνω απ’όλα υγεία”. Όχι ότι δεν ισχύει. Ίσα ίσα…Ίσως γιατί όλο αυτό ακούω από τους παπούδες και τις γιαγιάδες και το έχω συνδέσει με πίεση-χαπάκια-ζάχαρο-γιατρούς-νοσοκομεία… Ίσως γιατί όλο αυτό λέμε και μου φαίνεται μονόχνοτο; Και πες πάει στον κόρακα.”Είναι και πάνω από την οικογένεια;” Πάει χάζεψα…Κι όμως!
Εγώ τουλάχιστον όταν είμαι με την παρέα μου αισθάνομαι περδίκι ακόμη κι ας έχω 40 πυρετό….Όταν είμαι με τα φιλαράκια μου αισθάνομαι σαν να είμαι με την οικογένειά μου. Το πρώτο φιλί. ο πρώτος έρωτας. η πρώτη κοπάνα από το σχολείο. Το πρώτο τσιγάρο…Οι πρώτες χαζομάρες της ηλικίας…Οι πρώτες καφρίλες…Σχεδόν όλα τα περιστατικά της εφηβείας και της ζωής μας (με άλλα λόγια…όλες τις μαλακίες) τις κάνουμε με την παρέα μας…
Ίσως γιατί πάντα (τουλάχιστον εμένα), έπρεπε να με βάλουν σε τάξη και πρόγραμμα! Πρέπει να διαβάσεις Θανάση (παναγία μου, στα παιδιά μου δε θέλω ποτέ να το πω αυτό. Αυτή η λέξη με ανατριχιάζει ακόμη και τώρα…ακόμα αντηχεί στα αυτιά μου…”Διάβασες;”). Πρέπει να κάνεις εκείνο. πρέπει το άλλο…Πρέπει να συμπεριφέρεσαι με αυτόν τον τρόπο… όχι ότι έχουν άδικο. Ευτυχώς η οικογένεια σε βάζει σε μιa σειρά. Το δε σχολείο προσπαθεί να κάνει κάτι παρόμοιο, όχι με τον καλύτερο τρόπο τις περισσότερες φορές [δείτε ελληνική πραγματικότητα]…Άρα η παρέα ίσως είναι το ελιξίριο ή η διαφυγή από ένα μοντέλο ή από ένα καλούπι που προσπαθούν να μας βάλουν οι περισσότεροι. Γιατί με τους φίλους λες ό,τι θες, όποτε θες χωρίς να σε νοιάζει τίποτε απολύτως.
Και αν για την εφηβεία η φιλία είναι μια διαφυγή…μετά την ενηλικίωση είναι must! Σκέφτεσαι πως έχεις πλέον ένα δίδυμο αδερφό ή πολλά δίδυμα αδέρφια και είναι πλέον αυτονόητο ότι κάθε σου κίνηση κάθε σου σκέψη πρέπει να συμβαδίζει ή να μοιράζεται με εκείνους. Είναι αν το καλοσκεφτούμε η μικρή οικογένειά μας πριν κάνουμε τη δικιά μας ή η μικρή οικογένειά μας όπως τη θέλουμε εμείς! Μοιράζεσαι τα όνειρά σου – τους στόχους σου και θες όλες σου οι στιγμές να περνάνε με εκείνους γιατί πολύ απλά σε καταλαβαίνουν πάνω από όλους! Είναι η γωνιά ή η φωλιά όπου καταλήγουμε ό,τι και αν γίνει. Και ενώ όλοι οι επιστήμονες λένε πως κάθε οντότητα κάθε χαρακτήρας πάνω στον πλανήτη είναι διαφορετικός, γιάυτό και κάθε άτομο έχει δικιά του προσωπικότητα. Εμείς όμως καταφέρνουμε να ταιριάξουμε με κάποια άτομα τα οποία είναι ίδια “εμείς”, σαν να ήρθαν από παράλληλο σύμπαν, ή είναι τελείως διαφορετικοί και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον…
Μέχρι και τα 17 μου…ομολογώ ότι ήμουν αρκετά κλειστός, ήθελα να τα κάνω όλα μόνος μου και γενικώς η εμπιστοσύνη δεν ήταν κάτι εύκολο για μένα. Ίσως γιατί καλώς ή κακώς πολλές “φιλίες” ήταν φιλίες σε εισαγωγικά ή πολλές φιλίες μας πλήγωσαν. Άλλα νομίζαμε και άλλα ήρθανε. Ωστόσο μετά αφού τελείωσα το σχολείο όλα άλλαξαν! Άχρισα να παίζω το παιχνίδι της επικοινωνίαz και να συνειδητοποιώ ότι το δύο το τρία το τέσσερα είναι καλύτερο και πιο αποτελεσματικό από το ένα.! Ή επιβεβαιώθηκε η θεωρία μου ότι ό,τι και να γίνει κάποιοι σίγουρα ταιριάζουν με κάποιους! Δε μπορεί. 7 δισεκατομμύρια και δε βρήκα να ταιριάζω με κανέναν; Μπούρδες. Απλώς άρχισα να ανοίγομαι…
Και ποιός να μου το έλεγε ότι μετά θα έκανα σπουδές σχετικές με την επικοινωνία…Τελικά η ζωή είναι μεγάλη πουτά…α Είναι σαν να βλέπω μια όμορφη γυναίκα εξωτερικά και όταν πας στο κρεβάτι μαζί της συνειδητοποιείς ότι είναι τέρας ή ότι είναι η γυναίκα της ζωής σου…
Πάντως το πιο δύσκολο κομμάτι στις ανθρώπινες σχέσεις είναι η Επικοινωνία! Εδώ έχουμε λύσει εξισώσεις, έχουμε μεταφράσει Αρχαίους, έχουμε πάει στο διάστημα, έχουμε κάνει τα τέρατα…Αλλά η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων παραμένει ένα σκληρό σταυρόλεξο ή ένα δύσκολο sudoku! Γαμάτα και τα δύο αλλά “Αν τα παρατήσεις δε πρόκειται να λυθεί τίποτα”. Κeep going…Πάντως το μυστικό είναι η υποχώρηση αλλά όχι ο συμβιβασμός! Μη συμβιβάζεστε σε τίποτα ωστόσο υποχωρήστε!
Η διαφορά συμβιβασμού και υποχώρησης είναι ότι όταν κάτι δεν πάει καλά και χρειάζεται μια αλλαγή…μη διαστάσεις! Δεν πρόκειται να ξεφύγεις από την κατάσταση αν δεν κάνεις κίνηση! Πέτα τη βόμβα ή συζήτησε τί σε προβληματίζει…
Η υποχώρηση χρειάζεται όταν είμαστε εαυτούληδες και εγωιστές και χυμπεριφερόμαστε λες και έχουμε ρομπότ δίπλα μας! Δίπλα μας χρειαζόμαστε ανθώπους που να μας κάνουν να αισθανόμαστε σούπερ και όχι να μας σπάνε τα νεύρα!
Όπως και να έχει όταν ταιριάζεις με 2-3-4-5 άτομα και μοιράζεσαι τις τρέλες που κουβαλάς στο μυαλό σου, τότε λες “ΟΚ! Είμαι τρελός και κάνω παρέα με τρελούς ή πολύ απλά ζω την κάθε στιγμή και προχωράω παρακάτω”. Γιατί για εμένα οι φίλοι είναι αυτοί που θα σε ανυψώσουν και θα σου δείξουν το δρόμο να πας παρακάτω. Είναι αυτοί που θα τα βάλουν με όλους ή με τον τρόπο τους θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο! Γιατί πραγματικά δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να ενώνονται κάποιες σχέσεις και η θετική πλευρά να επηρεάζει τους πάντες!!!











